اندیشه » مراجع و بزرگان دینی » تعداد بازدید: ٢٩٨٣٥٣
سید منیر الدین شیرازی
امتیاز:
حجه الاسلام و المسلمین سید منیر الدین شیرازی در بیستم آبان ماه 1322 در شیراز به دنیا آمد. پدرش آیه الله العظمی سید نورالدین حسینی الهاشمی(معروف به آیه الله شیرازی) از مراجع طراز اول ایران در آن زمان و مؤسس حزب دینی و ضد استعماری «برادران» بوده است كه شرح زندگانی و مبارزات او با استعمار در بسیاری از كتب تاریخی آمده است. آیه الله شیرازی در سال 1335 با مرگی مشكوك از دنیا رفت.
دوران تحصیل

استاد منیر الدین شیرازی در نوجوانی مصیبت زده مرگ پدری عالم و عزیز بود، به سفارش ارادتمندان آن مرحوم، در 12 یا 13 سالگی لباس مقدس روحانیت را بر تن كرد. نقش پدر در شخصیت استاد بسیار بسزا بود؛ آن هم پدری كه در روحیه معنوی، اندیشه علمی و توانایی های سیاسی و اجتماعی در زمان خود كم نظیر بود.

از این رو در دوران تحصیل، با توجه به جرئت فكری و روحی كه حاصل انس با پدر بود، به تحصیل دروس حوزوی همت می گماشت؛ به گونه ای كه برخی از كتب حوزه را بدون مراجعه به حاشیه ها مطالعه می كرد و گاه،

ساعتها درباره آن می اندیشید تا احتمالات مختلف مسأله را خود، و بدون مراجعه به آراء دیگران بیابد. او مقدمات و مقداری از سطح را در حوزه علمیه شیراز به پایان برد.

با ورود به حوزه علمیه قم، مقداری از دروس ادبیات را برای استحكام بنیه علمی نزد استادان بازآموزی كرد و سپس به فراگیری معالم، حاشیه و قوانین روی آورد. او منطق را برای درك عمیق تر دوباره نزد دو استاد فرا گرفت. بخشی از وسائل را نیز در حوزه علمیه قم خواند.

در پایان سال 1343 كه با تبعید امام خمینی(ره) همراه بود، استاد منیر الدین شیرازی، به شیراز باز گشت تا ضمن كار جدی تر از گذشته بر آثار پدر و ادامه فعالیتهای مبارزاتی در شیراز، از محضر استادان آن دیار بهره ببرد كه این كار، دو سال به طور انجامید. در سال 1346 زمینه سفر حج برای استاد فراهم شد و لطف دیگر آنكه در آن سال آیه الله العظمی حكیم نیز به حج مشرف می شدند و به خواهش زائران ایرانی، سفر حاجیان به عتبات عالیات نیز اجازه داده شد. از این رو استاد مشتاقانه، پس از حج، رهسپار عتبات عالیات شد تا ضمن بهره مندی از الطاف پنهانی و آشكار قبور امامان معصوم به ویژه امیرالمؤمنین علیه السلام، با امام خمینی(ره) كه در آن زمان در نجف حضور داشت، دیدار تازه كند و دروس خود را تكمیل كند.

استاد در سال 1349 از نجف به شیراز بازگشت و در آنجا به ادامه تحصیلات و مبارزه با رژیم پهلوی پرداخت و در بهار سال 1351 به گنبد طاووس تبعید شد در پاییز همان سال تبعید او پایان یافت و به دلیل فشار بیش از حد رژیم، استاد حضور در قم را برای پی گیری مبارزات بیشتر مناسب دید. او پس از حضور در قم، به پی گیری جدّی برخورد اصلاح طلبانه با اعتقادات رایج در نسل جوان انقلابی پرداخت و نهایی ترین مرحله تحصیلات حوزوی خود را آغاز كرد.
استادان و دوستان

حجه الاسلام و المسلمین سید منیر الدین حسینی در سال های تحصیل خود، به محضر استادان فرهیخته و پرهیزگار بسیاری شرفیاب شد. از جمله اینكه او بخشی از درس رسائل را در محضر آیه الله العظمی نوری همدانی فرا گرفت و ادامه آن را در شیراز، نزد حاج سید محمود علوی(ره) كه خود از شاگردان آیه الله آقا ضیاء الدین عراقی و آیه الله میرزا حسین كاشی بود، آموخت. رجال و درایه را نیز در محضر حجه الاسلام و المسلمین حاج شیخ محمد جعفر شاملی شیرازی فرا گرفت.

در نجف نیز سطوح عالیه را نزد آیه الله شهید سید اسدالله مدنی آموخت و به درس مكاسب آیه الله حاج شیخ حسین راستی كاشانی قدم نهاد. او در آن ایام در درس ولایت فقیه امام خمینی(ره) نیز حاضر می شد و با دقت و تأمل فراوان به طرح نظام اندیشه های سیاسی ـ اجتماعی می اندیشید.

با حضور مجدّد او در قم، به درس خارج آیه الله حاج شیخ مرتضی حائری رفت و در درس خارج آیه الله سید ابوالقاسم فانی اصفهانی نیز به طور جدی شركت جست و در درس هر دو، از مستشكلان اصلی و مورد عنایت استادان بود. او در طی این سالها از درس اخلاق نیز غافل نماند و همواره از اندرزهای امام(ره)، آیه الله شهید مدنی و آیه الله راستی كاشانی بهره های فراوان برد.

استاد در سال های تحصیلی و بعد از آن، با بسیاری از فضلای قم و دیگر بلاد، رابطه دوستی داشت كه از میان آنها، آیه الله حائری شیرازی، امام جمعه محترم شیراز را می توان نام برد.
فعالیت های علمی و فرهنگی

استاد منیر الدین حسینی در سالیان عمر خود فعالیت های علمی و فرهنگی بسیاری را به ثمر رساند. او كه خود فرزند عالمی كم نظیر بود، در ابتدا به گردآوری افكار و دیدگاه های پدر خود در مسائل سیاسی و فرهنگی روی آورد و در بازخوانیهای بعدی آنها را در قالب كتاب و مقاله، مدوّن نمود؛ از جمله آنها تدارك دوره های مفصل روزنامه آیین برادری بود كه در حقیقت گنجینه آثار اجتماعی مرحوم پدر او بود.

او به «تفكر» بسیار اهمیت می داد و در سال های پیش از انقلاب، در جلسات عمومی و خصوصی كه بیشتر جوانان در آن حضور می داشتند، همواره آنان را به تفكر و اندیشیدن دعوت می كرد و آن را سرچشمه بسیاری از معارف می دانست و همواره خود، بخشی از روز را به تدبّر و تأمل در مسائل می گذراند. این تدبّر و تفكر در واپسین سال های زندگی افزونی گرفته بود، به گونه ای كه بیشتر وقت استاد به آن می گذشت.

او با پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ماه 1357 و پس از استقرار كامل نظام، به این فكر افتاد كه با تولید فكر در بخش تئوریك، انقلاب را در برابر حوادث و جریانهای التقاطی بیمه سازد. از این رو با تأسیس «فرهنگستان علوم اسلامی» به تولید اندیشه و تحكیم مبانی اسلام و جمهوری اسلامی می پرداخت كه حاصل آن، حدود 6 هزار نوار صوتی موجود است كه در آن، بحث هایی كه در زمینه های گوناگون علوم اسلامی و چگونگی اجرای آن در جامعه اسلامی پرداخته شده است.

ضرورت پی ریزی روش آسیب شناسی حكومت اسلامی، ضرورت پی ریزی مدل توسعه اسلامی، ضرورت پی ریزی ساختارهای نوین تمدّن اسلامی، مباحث حكمت حكومتی، پی ریزی فقه و اخلاق حكومتی، بایسته های پی ریزی فلسفه، متد و لوژی و مدیریت تحقیقات علوم بر مبنای اسلام از جمله مباحث و گفتارهای او در طی سال های پس از انقلاب است.

استاد منیر الدین حسینی، شاگردان بسیاری را بر اساس روش خود تربیت كرده است كه بسیاری از آنان هم اكنون ادامه دهنده راه او در فرهنگستان علوم اسلامی اند. او در ضمن این درس ها، به مسائل اخلاقی و تهذیب نفس اهمیت فراوانی می داد و همواره خود و شاگردانش را به اخلاص در عمل دعوت می كرد.

استاد منیر الدین حسینی در مجالس عزای امام حسین علیه السلام شور و حال عجیبی داشت، به گونه ای كه گاه برخی از لباس های خود را از تن بیرون می آورد و چون دیگر مردم بر سر و سینه می زد. او به اهل بیت عشق می ورزید و خود را در هر لحظه مدیون بزرگواری و محبت آنان می دانست و همیشه با چشمانی پر اشك از آنان یاد می كرد.
فعالیت های سیاسی

زندگی مرحوم سید منیر الدین حسینی از آغاز با تحولات و مبارزات سیاسی همراه بود او كه فرزند مرحوم آیه الله شیرازی، مرجع تقلید شیعه و بنیانگذار حزب برادران بود، با درگذشت پدر، به طور تشریفاتی مسؤولیت آن حزب را در دوازده یا سیزده سالگی بر عهده گرفت و از همان سنین به موضوعات سیاسی مهم زمان خود رو آورد. آثار برجا مانده از پدر را كه بخشی از آن فرسوده شده بود، به چاپ رساند و بارها آن را مطالعه كرد. از جمله آن آثار كتاب كسروی بود كه شامل مباحث متقابل آن بزرگوار با احمد كسروی در روزنامه كیهان بود. او در دوران جوانی كه مسائل كلان و مهمی مانند چگونگی استقلال روحانیت از نظر مادی و ضرورت آن می اندیشید و طرح مبارزه عمیق با دستگاه ظلم و ستم موجود را در سر می پروراند. او از نخستین كسانی بود كه در سپیده دم نهضت امام(ره) در سال 1342 به پشتیبانی از امام(ره) و تبلیغ و ترویج تفكر او پرداخت. استاد با تبعید امام خمینی(ره) به شیراز بازگشت و تكیه گاهی برای نیروهای انقلابی شد.

او هر سال در دهه آخر ماه صفر، مجلس شور آفرینی ترتیب می داد و طی آن از برجسته ترین خطبای آن روزگار دعوت می كرد. مجلس به گونه ای طراحی شده بود كه در چند روز نخست، به شكلی آرام به افشاگری پرداخته شود و در چند روز بعد، به شكل صریح و شفّاف. محور مطالب سخنرانان موضوعاتی مانند نقد صریح مواضع سیاسی و اجتماعی حكومت شاه، طرح شجاعانه علت تبعید امام(ره) و معنای لایحه كاپیتولاسیون و آثار شوم آن و تأكید بر پیوند عمیق رژیم پهلوی با اسرائیل غاصب بود.

او در اثنای مبارزه به این موضوع پی برد كه گاه، ارج نهادن به فداكاری و جانبازی جوانان سبب شده كه در برابر اشتباهات و انحرافات برخی از آنان، نوعی مسامحه صورت گیرد. از این رو به تبیین اسلام واقعی و نفی اسلام الحادی و التقاطی پرداخت و در برابر انحرافات موجود هوشیارانه برخورد كرد. او در تابستان 1350 موفق شد كه به دیدار امام(ره) در نجف برود ـ البته پیش از این هم به دیدار امام در نجف رفته بود ـ و گزارش امور سیاسی استان فارس و دیگر شهرها را به امام عرضه نماید.

فعالیت های استاد باعث شد كه در سال 1351 به گنبد كاووس تبعید شود. استاد در این مدت نیز دست از مبارزه برنداشت و به گونه های مختلف، مخالفت خود را با رژیم شاه ابراز می داشت. او پس از آن، به قم آمد تا با كاستن فشارهای موجود، ابعاد گوناگون نهضت را در آنجا پی بگیرد. او در این سالها به بحران اعتقادی موجود می اندیشید و خطر منافقان و گروهك های ضد اسلامی را گوشزد می كرد.

با پیروزی انقلاب شكوهمند اسلامی در 22 بهمن 1357، حجه الاسلام و المسلمین حسینی در خیل دوستداران انقلاب قرار داشت و همواره از مواضع امام(ره) دفاع می كرد.

اندكی پس از پیروزی انقلاب «پیش نویس قانون اساسی» را به همراه دو تن از نزدیك ترین شاگردان خود در مدت ده روز به صورت شبانه روزی و فشرده مورد مطالعه و بررسی جدی قرار داده متن پیشنهاد جدیدی را در مورد قانون اساسی تدوین می نماید. وی سپس در راستای پیگیری و به نتیجه رساندن نقطه نظرات خود در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی شركت كرده به نمایندگی مردم استان فارس در این مجلس انتخاب می شود.

او در استوار شدن «قانون اساسی» بر پایه اصل مترقی «ولایت فقیه » كه در آن شرائط حتی در مجلس خبرگان نیز با انواع مشكلات و محذورات همراه بود و نیز تبیین و تثبیت جایگاه قانونی «شورای نگهبان» نقش بسزائی ایفاد نمود.

ایشان از اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود و در جلسات آن شركت می جست و گاه حضور او در تصمیم گیری ها بسیار حیاتی بود؛ از جمله می توان به سخنان او در جمع جامعه مدرسین در هنگام كاندیداتوری بنی صدر اشاره كرد كه او با ارائه مستنداتی، ماهیت واقعی او را افشا كرد.

استاد منیر الدین شیرازی با پیروزی انقلاب و پس از گذشت سال های نخستین آن، به این فكر افتاد كه ضمن شناخت آسیب های سیاسی و فرهنگی و اقتصادی انقلاب، راه های برطرف سازی چالش های فرارو را باز شناسد و انقلاب را از خلاهای تئوریك احتمالی نجات دهد. از این رو به تأسیس آكادمی علوم اسلامی همت گماشت و در این عرصه، فعالیت شایانی را از خود بر جای نهاد كه بسیاری از آنها، در آینده پشتوانه محكمی برای انقلاب مردمی ایران خواهد بود.

سرانجام استاد منیر الدین شیرازی، در بهمن ماه 1379 دار فانی را وداع گفت.


توجه: از آنجا که درج مطالب در سایت "محبوبترین‌ها" برای همه کاربران آزاد می باشد، از همه کاربران محترم تقامندیم؛ در صورت مشاهده مطلبی خلاف واقع، غیرقانونی و یا منافی فرهنگ و اخلاق ایرانی و اسلامی در هر یک از پروفایل‌ها، از طریق بخش "تماس با ما" سایت مدیریت سایت را در جریان بگذارید.
 روابط عمومی سایت محبوبترین‌ها
Share




صفحه اصلی | ارتباط با ما | درباره ما | خبرنامه | جستجو | نقشه سایت | RSS
محبوبترین‌های سیاسی | محبوبترین‌های ورزشی | محبوبترین‌های هنری | محبوبترین‌های اقتصادی | محبوبترین‌های دانش | محبوبترین‌های اندیشه | محبوبترین‌های فرهنگ و ادب | محبوبترین‌های ارتباطات | محبوبترین‌های تاریخ و جامعه | محبوبترین‌های بهداشت

سید منیر الدین شیرازی

محبوبترین‌ها,مشاهیر ایران,بیوگرافی نخبگان,جدیدترین اخبار,محبوبترین‌چهره‌ها,محبوبترین‌های سیاسی,محبوبترین‌های ورزشی,محبوبترین‌های هنری,محبوبترین‌های اقتصادی,محبوبترین‌های پزشکی,محبوبترین‌های فرهنگی,محبوبترین‌های دین و اندیشه,محبوبترین‌های رسانه و ارتباطات,محبوبترین‌های علم و دانش,محبوبترین‌های تاریخ و جامعه,